Daar zijn we weer! Ik zal gewoon net doen alsof ik pas nog een nieuw stukje heb geschreven voor dit blog en het niet ruim 4,5 maand heeft gekost (het is uiteindelijk wél zomer geweest, ja? ;) ).

Daarnaast moest ik natuurlijk even bijkomen van de politieke verschrikking in ons jullie land (ja ik realiseer me dat Italië ook niet bepaald het toonbeeld van een voorbeeldig politiek klimaat is). Ongelooflijk dat zo veel mensen zo’n onverstandige keuze (vind ik dan hè) hebben kunnen maken, en nog ongelooflijker dat voorheen (enigszins) respectabele partijen klaarblijkelijk zo graag de macht in handen hebben dat ze er dit soort maatregelen voor over hebben. Een trieste dag voor een land dat zich tot voor kort tolerant en open durfde te noemen.

Reisimine, путешествия, аялал, 旅行 (de reis dus)

Maar goed. Ik had beloofd dat ik het niet meer zo veel over politiek zou hebben hier, dus misschien is het dan leuk om wat meer te vertellen over hoe mijn zomer was. Zoals je misschien weet, heb ik dit jaar met Inge eindelijk de Trans-siberische spoorlijn (oftewel de ‘Транссибирская магистраль’, voor de kenners ;) ). Dat was een fantastische ervaring, en zeker aan te raden! En het is voor alle leeftijden, zo blijkt. Wij zaten voor een substantieel deel van de reis samen in de coupé met een neef (rond de 40) en zijn tante (rond de 70). Helaas hadden we ‘maar’ zo’n 3,5 week voor onze hele reis en konden we in sommige plaatsen maar 1-3 dagen blijven. Toch zeer de moeite waard! De plaatsen die we hebben bezocht van begin tot eind: Tartu, St. Petersburg, Moskou, Irkoetsk, Listvyanka (aan het Baikalmeer dat qua oppervlakte zo groot is als België), Ulaanbaatar, Beijing, en Shanghai. Eigenlijk heeft elke plaats een erg speciale indruk achtergelaten. St. Petersburg door zijn indrukwekkende architectuur en culturele erfgoed. Moskou doordat de Soviet-Unie er in veel opzichten nog steeds niet gevallen lijkt te zijn, Irkoetsk en Listvyanka door de ‘zuid-Franse’ warmte van Siberië en de vrieskou van het Baikalmeer. Ulaanbaatar en het natuurpark dat we bezocht hebben in Mongolië door de weidsheid van het land en het overwelmende gevoel van vrijheid. Beijing vanwege de ontzettende mensenmassa en de ‘culturele verschillen’ (ze hebben er bijvoorbeeld speciale broeken met een open spleet aan de achterkant voor kinderen die toevallig op straat moeten poepen, om maar een voorbeeld te noemen), en Shanghai van wege de lichtshow, de moderne architectuur, de Expo (wereldtentoonstelling), en natuurlijk mijn goede vriend Tommy! :)

Onze reis in vogelvlucht

Ik heb al een hoop foto’s online gezet, maar moet ze nog eens goed bekijken voordat ik ze allemaal open stel voor het grotere publiek ;) . Je kunt ze in elk geval bekijken op mijn Flickr account (een site waar je foto’s kunt delen). Om precies te zijn; de foto’s van de zomervakantie staan hier.

Ma ei räägi Eesti keelt, aga mulle palun üks must kohv

Dat betekent dus “ik spreek geen Ests, maar voor mij alsjeblieft één zwarte koffie”. En dat is dan ook meteen een groot deel van mijn kennis van de Estse taal (en de belangrijkste zin in mijn dagelijkse leven daar). Toch is Tartu (de tweede stad van Estland) voor de afgelopen maanden – sinds begin mei om precies te zijn – mijn thuis geweest. Samen met Inge heb ik daar een hele mooie tijd gehad, en het is me zelfs gelukt om een deel van mijn onderzoek op te zetten. Wat ik in Estland wat dat betreft onder andere gedaan heb is masterstudenten gezocht (en gevonden!) die voor mij interviews willen afnemen in het Ests en in het Russisch. Dat zullen ze de komende maanden gaan doen, en als ik dan terug kom in Estland rond januari hoop ik de eerste voorlopige data te hebben verzameld. Daarna volgen er uiteraard nog een aantal verdere stappen, maar daar hoor je dan wel weer over! :) Andere hoogtepunten (naast dingen als festivalbezoek en vele andere uitstapjes) in Estland waren natuurlijk toen eerst Rachelle en Ron (mijn zus(je) en haar vriend(je)) en daarna Marij en Marlou (mamma en mamma) op bezoek kwamen (foto’s). Vooral die laatste twee waren nogal een avontuur toen ze weer thuis moesten komen. Maar vraag ze dat zelf maar een keer… ;)

Il ritorno e il mio nuovo hobby

En nu ben ik dus weer terug in Florence. Ik deel een klein maar erg gezellig apartementje met een Turkse vriend die ook werkt waar ik werk, en zal hier wonen tot en met midden/eind december. Daarna ga ik tijdelijk terug naar Estland en dáárna zien we wel weer verder! ;)

En natuurlijk zou dit geen echte ‘update’ zijn als ik niet wederom een nieuwe hobby heb ontwikkeld (dat lijkt zo’n beetje het thema van dit blog te worden, ben ik bang). En de nieuwe hobby is… tromgeroffel… GITAAR!! :) In Estland heb ik een akoestische gitaar met metalen snaren gekocht. Die kon ik niet tegen een redelijke prijs meenemen in het vliegtuig naar Italië, dus in Italië heb ik een nieuwe (nouja, tweedehands) gitaar gekocht. Een electrische dan wel, zodat ik met mijn oordopjes kan oefenen (ik heb nu een flatgenoot die wellicht minder tolerant is dan mijn lieve Ingetje). Mijn electrische gitaar is een soort ‘vintage’ en ‘made in Italy’. Kan niet missen toch? Hier is een link naar de originele reclame voor mijn nieuwe aanwinst (de eerste van links). Ik ben in elk geval nog niet erg goed in het bespelen ervan (ik kan een paar akoorden, maar dat is het dan ook), maar het is erg leuk om mee te ‘spelen’ naast alle academische poespas. Net als foto’s maken trouwens!

Mijn nieuwe gitaar

Naast gitaarspelen ben ik inderdaad een nieuw blog gestart samen met een paar collega’s (‘collegae’?). Het blog is net gestart en ik ga binnenkort op zoek naar nieuwe schrijvers (meldt u zich gerust!), maar mocht je de eerste berichten alvast willen lezen (in het Engels); de naam van het blog is ‘PhDelicious‘, en je kunt het hier vinden.

Hoe was jouw zomer eigenlijk? Stuur me gerust een mailtje of laat een berichtje achter na de piep in de reacties hieronder! FGHMFQAJ5JS5

A presto,
Jeroen